In Memoriam - Farida Pascoal
Van kampioen naar Golden Coach. Een inspiratie voor generaties.
De Nederlandse Bowling Federatie heeft met grote verslagenheid kennisgenomen van het
overlijden van Farida Pascoal. Met haar heengaan verliezen wij niet alleen één van de grootste
bowlsters die Nederland heeft gekend, maar vooral een inspirator, mentor en boegbeeld van
onze sport.
Farida leefde voor de bowlingsport. Eerst als uitzonderlijk topsporter, daarna als bevlogen coach
en uiteindelijk als inspirator van generaties. Haar levensverhaal laat zien dat de grootste
kampioenen niet alleen worden herinnerd om wat zij zelf bereiken, maar vooral om wat zij
anderen nalaten.
Als speelster schreef Farida geschiedenis. In 1981 werd zij voor het eerst Nederlands kampioen,
waarna zij haar titel in 1982 en 1983 met succes verdedigde. Daarnaast werd zij viermaal
uitgeroepen tot Bowlster van het Jaar. Ook internationaal liet zij haar klasse zien. Met het
Nederlandse damesteam behaalde zij twee Europese titels en zij vertegenwoordigde Nederland
viermaal tijdens de AMF World Cup. Haar prestaties maakten haar tot één van de meest
succesvolle bowlsters die ons land heeft gekend.
Farida won zelf de mooiste prijzen die de bowlingsport te bieden heeft. Haar grootste prestatie
was misschien wel dat zij daarna anderen hielp hun eigen dromen waar te maken. Dáármee
veranderde zij niet alleen carrières, maar ook levens. En juist daarin schuilt misschien wel haar
grootste nalatenschap.
In 2002 werd Farida bondscoach van de Nederlandse meisjesselectie. Onder haar bevlogen
leiding beleefde deze selectie één van haar meest succesvolle periodes uit haar geschiedenis. In
zes jaar tijd werden maar liefst zeventien internationale medailles behaald, waarvan een groot
aantal goud. Daarmee verdiende zij de bijnaam Golden Coach. Niet alleen vanwege de
indrukwekkende oogst aan gouden medailles, maar vooral vanwege de gouden manier waarop
zij jonge sporters wist te begeleiden. Zij gaf vertrouwen, zag talent voordat anderen het zagen
en liet jonge sporters geloven in mogelijkheden die zij zelf soms nog niet zagen.
Bij haar afscheid als bondscoach vatte collega-bondscoach Wim Kortenray haar betekenis
misschien wel het mooist samen met de woorden: "Bedankt, Ti Ta Tovenaar Farida."
Voor Farida hield haar betrokkenheid bij de bowlingsport daar niet op. Zij bleef actief als
speelster, zette zich belangeloos in als vrijwilliger tijdens internationale evenementen en stond
altijd klaar om haar kennis en ervaring te delen. Haar liefde voor de sport was onvoorwaardelijk
en haar deur stond altijd open voor iedereen die een vraag had of een helpende hand kon
gebruiken.
Als erkenning voor haar uitzonderlijke verdiensten werd Farida op 28 april 2006 benoemd tot
Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Daarmee werden niet alleen haar indrukwekkende
sportieve prestaties onderscheiden, maar vooral ook haar jarenlange inzet voor de ontwikkeling
van de Nederlandse bowlingsport als coach, opleider en inspirator.
In 2008 volgde vanuit de Nederlandse Bowling Federatie opnieuw een bijzondere blijk van
waardering met haar benoeming tot Lid van Verdienste.
Ook in de laatste jaren van haar leven bleef Farida doen wat haar zo kenmerkte: anderen helpen
groeien. Sinds 2021 was zij bondscoach van het Nederlands doventeam bowling, waar zij zich
opnieuw met hart en ziel inzette voor de ontwikkeling van sporters. Tot het einde bleef zij haar
passie, kennis en ervaring delen met de mensen om haar heen.
Wie Farida kende, kende haar warmte, haar betrokkenheid en haar oprechte belangstelling voor
anderen. Zij zag niet alleen de sporter, maar vooral de mens. Met haar aanstekelijke
enthousiasme, haar luisterend oor en haar oprechte aandacht wist zij mensen vertrouwen te
geven, talent te ontwikkelen en vooral plezier in de sport te laten ervaren. Dat maakte haar niet
alleen een uitzonderlijk coach, maar bovenal een bijzonder mens.
Met het overlijden van Farida verliest de Nederlandse bowlingsport één van haar grootste
boegbeelden. Zij was een uitzonderlijk sporter, een inspirerende coach en bovenal een
bijzonder mens. Sommige kampioenen worden herinnerd om hun titels. Legendes om de
mensen die zij achterlaten. Farida Pascoal was beide.
Wie Farida heeft gekend, zal haar missen. Wie door haar is begeleid, zal haar nooit vergeten.
Haar naam zal altijd verbonden blijven aan de Nederlandse bowlingsport, maar haar mooiste
nalatenschap leeft voort in de mensen die zij wist te inspireren.
Farida leerde ons dat de mooiste overwinning niet altijd een gouden medaille is, maar het
helpen van anderen om hun dromen waar te maken. Dat is de erfenis die zij de Nederlandse
bowlingsport heeft geschonken.
Wij wensen haar familie, vrienden en iedereen die haar dierbaar was veel kracht en sterkte
toe bij het verwerken van dit grote verlies.
Dank je wel, Farida. Voor alles wat je de Nederlandse bowlingsport hebt gegeven.
Door: Ton Zandboer, erelid Nederlandse Bowling Federatie, en Daniël Dol, secretaris van het NBF-bestuur
